Sjamaancoach

Ik loop me te pletter om mijn deadline te halen want ik wil 'oogsten'! Herken je dat; je hebt al best veel boeken gelezen en weet nu dat het echt heel slim, gezond en beter is om een pauze te nemen. En toch… zodra je een pauze neemt, verschijnt er een kriebelig gevoel in je binnenste. Je voelt je schuldig. Zit jij zomaar een beetje lekker pauze te nemen omdat het zo in je boek stond: ‘Tweeënvijftig minuten werken, 17 minuten pauze nemen, terwijl de rest van de planeet zich te

Humor helpt om leerlessen niet makkelijk te vergeten. Dit is de memorabele uitspraak van de boeddhistische monnik Pema Chödrön, die probeert de oosterse kennis aansprekelijk te maken voor de westerse wereld. Zij heeft een massa boeken op haar naam staan, en geeft over de hele wereld lezingen, meditatiecursussen en retraites. Deze vrouw heeft bij mij destijds een FLITS VAN INZICHT veroorzaakt, via een documentaire die ik zag over één van haar retraites die ze ergens in de were

Moet het een verhaal van goed en fout zijn? Dit merkte ik vorige week na het schrijven over de ontgoocheling die we kunnen ervaren wanneer we ons slachtoffer-deel in ons voelen oplichten, als onze verwachtingen niet worden ingevuld. Maar misschien kunnen we wel ‘from Zero to Hero’ evolueren, zolang we maar niet weglopen van onze kwetsbare thema’s, maar ze bij onszelf houden en ze niet meteen op de schouders van de ander laden. En kijk, vandaag word ik geconfronteerd met die a

Waarom doe jij niet wat ik verwacht? Alles begon deze week met een vraag die met me aan de haal ging aan de hand van 'een verwachting' die ik had, die niet gerealiseerd werd. Het stelde me wat teleur. Het voelde meteen aan als een afwijzing en als onbegrip. Ik was teleurgesteld in iemand die mijn verwachting niet had waargemaakt. Had één van mijn lievelings Stoïcijnen niet ooit gezegd: 'Doe niet aan een ander wat je niet wilt dat men aan jou doet.'? Maar waar ga ik dan vanui

Waarom jij en niet IK? Onlangs vertelde een klant me dat als er een vriend van hem succes had, dat bij hem aanvoelde alsof er iets in hem stierf. Hij zei: ‘Het geeft me een schuld en schaamtegevoel, maar het is wèl wat ik voel op zo’n moment. Ik begrijp niet waar het vandaan komt, maar ik wil er eindelijk vanaf raken.' Hij bracht daarmee onder woorden wat iedere mens af en toe overvalt, maar niemand graag toegeeft, namelijk de meest zinloze, meest onbruikbare en giftigste van

Hoe verhoudt NADENKEN zich tegenover DOEN? Als de zaklamp van het denken haar geldigheidsdatum overschrijdt, koop dan een echte schijnwerper. Waar heb ik het NU weer over in een FLITS VAN INZICHT? Ik vertel het je. Het gaat over iets waar ik nog heel regelmatig over struikel: ‘Nadenken’ verhoudt zich tot ‘Doen’, als een zaklamp ten opzichte van een schijnwerper. Met andere woorden: De beste ideeën krijg ik tijdens het schrijven, niet tijdens het nadenken. En dat geldt, in mij

Voor het geval het je wat zegt beste lezer: Dit is de top 10 van de grote straatnamen in Frankrijk. Louis Pasteur is de nummer 1 met 77 straten:, gevolgd door Général Leclerc 67 Charles de Gaulle 62, Victor Hugo 50, Jeanne d’Arc 47, Jean Jaurès 46, Jean Moulin 35, Jules Ferry 35, Georges-Eugène Hausmann 31. Dat zijn hier in Frankrijk allemaal grote straatnamen. Maar welke jonge burger van dit land weet tegenwoordig nog aan wie ze zijn opgedragen? Probeer maar eens te raden w

Ben ik in beweging vanuit een rusteloosheid in mij? '...want als ik stil sta /stil zit, is er altijd in mij een flauw stemmetje dat me berispend toespreekt "doé iets". Ook al lees ik, ook al vertoef ik daar waar ik graag verblijf... dan nog voel ik me op m'n ongemak omdat ik niet beweeg. (want als ik in de tuin werk, heb ik dat stemmetje niet) En tegelijk vind ik stil staan zooooo belangrijk. Is het zo zwart-wit als ik het hier beschrijf? Ja, misschien wel. Want het is pas nà

'If you find yourself in a hole, stop digging.’ Tijdens mijn humaniora studies, volgde ik als facultatief vak ‘Duits’. Niet zozeer voor de taal, dan wel voor het feit dat de leraar die het vak gaf een freak was. Hij gaf Duits, maar zijn grote passie was opera. Van huize uit kreeg ik amper voeling met ‘opera’. Maar precies omdat ik wel wat meer van opera wilde leren en de leraar een freak was, was ik bijna zeker dat hij passie en werk op de één of andere manier zou verbinden.

Last van de babbelbox in je hoofd? Vandaag kunnen we samen aan de slag gaan met een interessante inbeeldings-oefening. Stel dat je God bent en een nieuwe diersoort mag scheppen. Voor de hardware heb je al een beslissing genomen. Het nieuwe dier moet er zo uitzien als een chimpansee. Nu gaat het dus nog over de software. Hoe sterk, snel en gevoelig moet dit nieuwe dier op gevaren reageren, vooral op onduidelijke gevaren die hij slechts vermoedt? Als je de ‘gevaren-sensor’ van

Wat de paarden ons hierover leren Lieve lezer, ik schreef je vorige week dat ik het graag met jou wilde hebben over ‘Hoe je de luidsprekers in je hoofd kan uitschakelen’, maar… ik heb beslist dat even uit te stellen tot een volgende blog omdat ik, na mijn vorige blog, een interessante mailvraag kreeg van iemand die me vroeg wat bedoel je met de vraag, als het over intieme relaties gaat: ‘Is het verhaal verteld?’ of ‘Is het boek gelezen?’ Dit is de cruciale vraag die ik in mij

Kan codependentie een intieme relatie beïnvloeden? Vaak is het een crisis of zelfs een relatiebreuk die onze ogen opent voor onze codependente neigingen. Voor Nadia, een tweeënzestigjarige klant die me contacteerde omdat ze niet uit een diepe dip kon komen, kwam dat moment als een donderslag bij heldere hemel. Als fulltime pediatrische verpleegkundige was Nadia eraan gewend voor alles en iedereen te zorgen. Ze was er voor haar patiënten op cruciale momenten in hun leven. Haar

Herken jij dit masker? Beste lezer, vandaag wil ik het met jullie even hebben over één van die ‘moeilijke’ woorden die in onze huidige maatschappij gebruikt worden om ervoor te zorgen dat de inhoud ervan wat minder weerstand zou oproepen. Als je dit woord, of deze afkorting, (ook altijd een goed middel om een soort geheime taal te creëren die haast niemand meer begrijpt), uitspreekt, dan gaat het over iets wat jou tot ee

Er zijn tegenwoordig best wat stille momenten in mijn leven waarop ik denk: 'Zoals ik ben, besef ik maar een fragment van het geheel dat ik ben’. Dat komt, naar mijn gevoel, door de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn naar een steeds grotere verzelfstandiging, waarmee een toenemende afgescheidenheid, gepaard gaat – het gevoel een volkomen afgescheiden ‘ik’ te zijn tegenover al het andere. Vroeger, in de middeleeuwen was dat toch anders; denk maar even aan de vanzelfsp

Onze eigen ervaring is zelden de hele waarheid Enkele geleerden, van verschillende godsdiensten, een imam, een pandit en een christelijke theoloog raakte met elkaar in een heftige discussie over de ware God. Ze wendden zich ten einde raad tot een wijze leraar van wie ze dachten dat die wel kon bemiddelen in hun geschillen. In plaats van een antwoord te geven, vertelde de leraar toen het volgende verhaal: Er was eens een radja in India die een aantal blinde mannen uit zijn rij

Politieke variatie op struisvogel-strategie Ik denk van wel. Waarom? Omdat het, naar mijn gevoel, niet meer anders kan. Lieve lezer, hoor ik je nu denken: ‘Waar haalt ze zoiets in haar hoofd?’ Wel… ten eerste gaan we een tijdperk van vrede in, omdat oorlog voeren op de oude manier niet meer werkt. Je kan een conflict of machts-hebberigheid niet langer oplossen door plaatselijke uitroeiing. Bepaalde landen hebben zich, helaas ten koste van veel mensenlevens, nog steeds niet ge

WIJ ZIJN ALS IEMAND die zich aan een touw vastklampt. Hij weet dat zijn leven aan een zijden draadje hangt, dat hij zeker zal vallen als hij loslaat. Zijn ouders, zijn leraren en vele anderen hebben hem gezegd dat dit zo is. En om zich heen ziet hij iedereen zich stevig vasthouden. Niets zou hem kunnen overtuigen om los te laten. Dan komt er een wijs persoon voorbij. Zij weet dat het niet helpt om je vast te houden, dat de veiligheid die het biedt slechts een illusie is en da

Uitdaging of uitnodiging? Vraag je je soms af of je wel op je eigen 'innerlijke wijsheid' kan vertrouwen als er dingen misgaan of niet lopen zoals jij het zou willen? Voel je je dan boos, onmachtig, verloren, of reken je in zo'n geval per definitie, niet op je 'eigen innerlijke wijsheid'..? Laat me toe, lieve lezer, te beginnen met een aanname, die je misschien nog niet zo vaak gehoord hebt en die je zeker op school niet is aangeleerd: ‘Het is normaal dat je je verloren, boos

Het leven moet worden geleefd zoals het is. Het is aan ons om daar met een glimlach mee om te gaan.’ Een ode aan de Portugese vrouwen die de weg kennen tussen hoofd en hart... en terug.

Van 'ik ben bang' naar... 'ER IS ANGST' Waarom erger ik me regelmatig als ik het woord: ‘BEWUSTZIJN’ hoor of zie voorbijkomen in een podcast, of blog? ‘Alles begint met bewustzijn’, ‘Leef vanuit je bewustzijn’, ‘Verhoog je bewustzijn’. Het klinkt allemaal goed, Maar ondanks dat ik voel dat dit woord wel met me resoneert, stoot het me ter tegelijkertijd af vanwege zijn vaagheid, die er stilaan maar zeker een alles omvattende container van maakt. Het hot-topic e