MENSEN ZIJN VERHALEN VERTELLERS
Als we iemand nieuw ontmoeten, willen we vrijwel meteen het verhaal van die persoon horen. We stellen alle belangrijke vragen: ‘Wat doe je? Waar woon je? Wat is je job? Ben je getrouwd? Hoeveel kinderen heb je?’ Dit ‘vragen-stellen-spel’ ontvouwt zich van twee kanten. We kunnen bijna niet wachten om die persoon -ons- standpunt te vertellen, uit te drukken wat we voelen en ons eigen verhaal te delen. Als we iets meemaken wat we leuk vinden, willen we dat aan iedereen vertellen. Daarom praten we zo veel met elkaar.
Zelfs als we alleen zijn, hebben we de behoefte om ons verhaal te delen, en dat doen we dan met onszelf. We zien een prachtige zonsondergang en zeggen: ‘Oh, wat een prachtige zonsondergang.’ Er luistert niemand behalve wijzelf, maar we praten toch tegen onszelf.
We hebben ook de behoefte om de verhalen van anderen te kennen, omdat we graag ervaringen uitwisselen, of we kunnen zeggen dat we -als kunstenaars- onze kunst willen vergelijken. We zien een film die we leuk vinden, en we vragen een vriendin die met ons mee is geweest: ‘Wat vond je van de film?’ Misschien heeft onze vriendin wel een ander standpunt en vertelt zij ons dingen over de film die wij niet hebben opgemerkt. Al snel zeggen we: ‘Ja…, die film was dan toch niet zo goed als ik dacht.’ We wisselen voortdurend informatie uit en passen op deze manier ons verhaal aan.
Zo ontwikkelt de droom van de mensheid zich. Onze persoonlijke droom vermengt zich met de droom van andere dromers, en dit beïnvloedt de grotere droom van de samenleving.
Jij droomt het verhaal van je leven en ik verzeker je dat dat ‘een kunst’ is. Jouw kunst is de kunst van het creëren en delen van verhalen. Als ik je vandaag zou ontmoeten, zou ik de ECHTE JIJ, achter je verhaal zien. Ik zou je zien als de levenskracht die via jou kunst creëert. Jouw verhaal zou het beste scenario voor welke film dan ook kunnen zijn, want we zijn allemaal professionele verhalenvertellers. Maar ik weet dat wat je me ook vertelt, het slechts een verhaal is. Ik hoef je verhaal niet te geloven, maar ik kan ernaar luisteren en ervan genieten. Ik kan bijvoorbeeld naar de film ‘The Godfather’gaan, en ik geloof het verhaal niet, maar ik kan er wel van genieten, toch?
Wat ik hier met jullie deel, is mijn persoonlijke proces over hoe ik mijn persoonlijke vrijheid heb herwonnen. Ik ben dankbaar voor de kans om mijn verhaal te delen, maar het is slechts een verhaal, en het geldt alleen voor mij. Wat ik erg interessant vind, is dat dit verhaal elke keer dat ik het vertel, weer anders is. Ik probeer het zo min mogelijk te vervormen, maar zelfs mijn eigen verhaal verandert. Ondanks die vervorming kan je het, als je het begrijpt, vergelijken met je eigen kunst.
Vaak zien we onze eigen creatie niet; we zien onze eigen leugens. Maar soms kunnen we in de weerspiegeling van iemand anders ook onze eigen grootsheid zien. Door de liefde van een ander te ervaren, kunnen we zien hoe geweldig we zijn. Van de ene kunstenaar naar de andere kunnen we inzien dat het mogelijk is om onze eigen kunst te verbeteren.
Zodra we het bewustzijn hebben om ons eigen verhaal te zien, ontdekken we dat er ook een andere manier is om de hoofdpersoon te creëren. Zonder bewustzijn kunnen we niets doen, omdat het verhaal zo krachtig is dat het zichzelf schrijft. Wij creëren het verhaal, wij geven onze persoonlijke kracht aan het verhaal, en vervolgens leeft het verhaal ons leven. Maar met bewustzijn herwinnen we de controle over ons verhaal. Dat is het goede nieuws. Als ons verhaal ons niet bevalt, zijn wij de auteurs; wij kunnen het veranderen.
Vrijdag 16 oktober 2026
Lieve lezer, deze ‘FLITS VAN INZICHT’ kwam er op een trager tempo dan gewoonlijk. Maar het deed me goed om, als het ware, mijmerend te schrijven over wat me meer en meer duidelijk wordt op een dieper niveau. Ik hoop dat ik deze korte reis samen met jullie mag maken.
PS: Een belangrijk aandachtspunt in ons dagelijks leven is nog, om te weten, dat ‘respect’ een van de grootste uitingen van liefde is. Met andere woorden: als -anderen- proberen jouw verhaal te schrijven, betekent dat dat ze je niet respecteren. Ze gaan ervan uit dat je geen goede kunstenaar bent die zijn eigen verhaal kan schrijven, ook al ben je ‘GEBOREN’ om je eigen verhaal te schrijven. Kies de verhalen-kunstenaars om je heen dus met bewuste aandacht en zorg.
Opmerkingen