‘KINDNESS’
- Riet Lenaerts
- 13 aug
- 5 minuten om te lezen
Deze week leerde ik dat het woord ‘KIND’ komt van ‘KIN’, wat betekent: zij die tot dezelfde familie of stam behoren, degenen die een hechte band hebben, zij die hetzelfde zijn.
OK, we weten wel dat we diep vanbinnen allemaal hetzelfde zijn. We willen ongedwongen zijn, met respect en waardigheid worden behandeld, bemind en gewaardeerd worden. Niemand wil zich graag bekritiseerd, afgewezen, genegeerd of gemanipuleerd voelen.
In een poging om het simpel te houden, zou ik zeggen: ‘We willen ons allemaal geliefd voelen.’ Ik bedoel hier niet meteen mee geliefd in romantische zin, of een uitbarsting van emotie, maar simpele zorgzaamheid. Zorgzaamheid, is naar mijn gevoel, zowat het belangrijkste in elke menselijke relatie. Heerlijk toch om zo even te mogen schrijven wat
Jij en Ik willen, maar…
Het wordt lastiger als ik daarbij de bedenking dien te maken dat als JIJ en IK op deze manier behandeld willen worden, we -de anderen OOK zo moeten behandelen.
Evenwel, als we niet oppassen, doen we precies het tegenovergestelde. In plaats van ervoor te zorgen dat iemand zich bemind en gewaardeerd voelt, kunnen we terechtkomen in een vicieuze cirkel van beschuldiging en aanval. Herkenbaar? Het begint meestal met iets dat iemand zei of deed waarover we ons gekwetst voelen. Het maakt eigenlijk niet uit of het wel of niet de intentie van de andere was om ons te kwetsen. Het is ook geen vraag die we ons stellen. We voelen ons gekwetst. Als we ons niet bewust zijn van onze eigen emotionele reacties, zou het wel eens kunnen dat we eerst even ineenkrimpen om dan onze
‘battle shoes’ aan te trekken en de tegenaanval in te zetten om de ander op onze beurt aan te trappen.
Toegegeven, dat is zeker niet de meest nobele of wijze reactie; toch is het de manier waarop wij, so-called bewuste mensen, vaak reageren. Een scherpe opmerking of kritiek, een verontwaardigde toon, een verandering in lichaamstaal, een (voor ons aanvoelen), ijskoude blik of gewoon een té langdurige stilte. Hoe we het ook willen uiten, onze bedoeling is dat de ander zich ietwat gekwetst voelt – niet te veel, niet genoeg om de relatie compleet te verstoren, maar genoeg om hem of haar niet helemaal geliefd te laten voelen. Als de ander zich dan ook niet ‘volledig’ bewust is van zijn of haar emotionele reacties, wat waarschijnlijk het geval is, zal hij of zij waarschijnlijk een kopie/paste reactie vertonen. De ander zal de tegenaanval inzetten en ook iets doen of zeggen dat bedoeld is om ons een beetje gekwetst en niet helemaal geliefd te laten voelen.
Zeker weten lieve lezer, dat jij de vicieuze cirkel al stilaan ziet beginnen draaien. Het is misschien niet altijd duidelijk. Op het eerste gezicht lijkt het goed te gaan met de relatie, beide partijen lijken vriendelijk en er zijn geen openlijke vijandelijkheden. Maar onder de oppervlakte wordt er een triest spel gespeeld. In een poging om de ander zich op een liefdevollere manier te laten gedragen, onthouden beide partijen hun liefde. Eigenlijk zeggen ze tegen elkaar: ‘je bent niet aardig voor me. Daarom moet ik nu een beetje onvriendelijk zijn tegen jou, zodat je beseft wat je fout hebt gedaan en me voortaan beter zal behandelen. ’Waarom ik nu plots aan mijn opvoeding moet denken… ik zou het niet weten!!!
Hoedanook als het nu gaat om een partnerrelatie, een relatie met je kinderen of een relatie met het systeem: Dit spel heeft geen winnaars. Het is dan ook geen wonder dat veel relaties- persoonlijk, sociaal en werk – stranden.
Na zal je me misschien niet meteen geloven als ik zeg dat die vicieuze cirkel -relatief makkelijk kan worden doorbroken? Maar tenzij jij een per definitie ‘mokker’ bent, of je hebt nogal ‘rancuneuze trekjes’, of je wil per se altijd gelijk hebben, sta ik voor 100% achter wat ik je vertel. Je kan namelijk een andere keuze maken en bedenken dat de ander(en) zich, net als jij, ook geliefd en gewaardeerd willen voelen. Onze bedoeling wordt dan: ‘hoe kan ik communiceren zodat de ander -EN- me begrijpt -EN- zich bemind en gerespecteerd kan blijven voelen en niet afgewezen of aangevallen?
Om te beginnen kunnen we alert worden op onze aanvalsgedachten en -motieven. Een groot deel van het probleem kan worden opgelost als we iedere vorm van aanval, hoe subtiel ook, uit onze communicatie filteren… met andere woorden: 'computertje spelen en je filter in de linker kolom aangeven.' Je gaat me hier niet zien schrijven dat we onze waarheid niet mogen uitspreken. We dienen het alleen zo te zeggen dat de ander zich kan gewaardeerd blijven voelen. Soms kan het wel zijn dat je iets te zeggen hebt wat je moeilijk vindt, dan kan je beter beginnen met de reden waarom je het wil zeggen, zodat de ander weet dat je om hem of haar geeft en dat het niet bedoeld is om de ander aan te vallen. Je maakt als het ware een ommetje. Bijvoorbeeld: ‘Ik vind onze relatie belangrijk en daarom wil ik iets bespreken wat moeilijk voor mij is’… (maar dan natuurlijk met jouw woorden). Dit zet een heel andere toon dan als je het er gewoon ongefilterd uitflapt.
Het kan ook helpen om je eigen angsten te uiten, om je angst om afgewezen of verkeerd begrepen te worden uit te spreken. Vergeet niet, -ze zijn ook een deel van de waarheid.
Het geeft de ander de kans om je zorgen en angst te begrijpen en weg te nemen
wat, zoals jij en ik begrijpen, precies het doel van deze oefening is.
En wanneer je weer in je oude gedrag terugvalt, wat zo nu en dan zeker nog zal gebeuren, en je weer ongemerkt in de aanvalsmodus gaat, gaat er niets boven een welgemeende verontschuldiging om de zaken weer op het goede spoor te zetten. Neem de verantwoordelijkheid voor je fout, we zijn tenslotte allemaal mensen en probeer jezelf weer wat liefdevoller uit te drukken. Ik zou ook kunnen zeggen:
'Kom uit je hoofd en ga terug naar je hart.'
In wezen is het mijn perceptie dat vriendelijkheid de ‘Gouden Regel’ is. En… staat er niet in de bijbel: ‘behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden.’ Of leert de Islamitische traditie ons niet: ‘Niemand van jullie gelooft totdat hij voor zijn broeder wenst waar hijzelf naar verlangt.’ Zou de wereld er niet heel anders uitzien als jij en ik, als wij dit allemaal zouden toepassen bij iedereen die we ontmoeten of spreken?
Ik wil deze blog graag beëindigen door het thema nog een beetje meer open te trekken. Laat me toe om daarvoor een subtiel verhaaltje neer te schrijven van Hein Stufkens, uit het boek met verhalen met wijsheid van overal, die net als mijn blog heet: ‘EEN FLITS VAN INZICHT’.
Als je vrede wil - Enkel de zaden-
Een man had eens een droom, waarin hij de grote hemelse magazijnen betrad waarin God zijn giften aan de mensheid bewaart. Achter de toonbank stond een engel.
De man sprak bits tot de engel: ’Ik walg van het geweld, de oorlog, de wreedheid,
het onbegrip, het egoïsme en de hebzucht, de leugens en het bedrog waar de aarde zo vol van is.’ De engel zweeg.
Na een tijdje keek de man de engel aan en op het gezicht van de engel zag hij zijn eigen pijn om de wereld en de mens weerspiegeld, maar de glimlach van de engel was liefdevol in plaats van bitter. Dat opende zijn hart een beetje.
Hij vroeg aan de engel: ‘Wat verkoopt U hier eigenlijk?’
Die antwoordde vriendelijk: ‘Alles wat U maar wilt’.
Hij zei: ’Ik wil vrede, liefde en mededogen. Geeft U mij daar maar wat van.’
Waarop de engel zei:
‘U hebt het niet helemaal goed begrepen. We verkopen hier geen vruchten, maar enkel zaden.’
Donderdag 13 augustus 2026
Met dank aan Hein Stufkens voor de subtiele woorden en eenieder die meent dat de wereld er anders zou kunnen uitzien als jij en ik, als wij ‘kindness’ toepassen bij iedereen die we ontmoeten of spreken?
We behoren tenslotte met z’n allen, niet te vergeten, tot dezelfde ‘kin’.
Opmerkingen