IS DANKBAARHEID EEN ZWAKTE ?

Dankbaarheid vraagt dat je even stopt met vanzelfsprekend vinden wat je hebt.

De eerste gedachte die ik, mogelijk net als vele andere mensen ‘s morgens heb is, ik heb niet genoeg geslapen. En de volgende: ik heb niet genoeg tijd. Of dat nu waar is of niet, de gedachte ‘niet genoeg’, komt automatisch bij ons op en we denken er vaak niet eens aan om daar vraagtekens bij te plaatsen. Het grootste deel van de dag en van ons leven zijn we bezig met luisteren naar, of vertellen, of klagen of piekeren over waar we niet genoeg van hebben. We hebben niet genoeg tijd om in de natuur door te brengen, we hebben niet genoeg tijd om te sporten, we hebben niet genoeg tijd voor onze vrienden, we hebben niet genoeg aan ons weekend, we hebben niet genoeg werk of net té veel werk, we verdienen niet genoeg of we maken niet genoeg winst. We hebben niet genoeg macht en we hebben zeker niet genoeg geld. Bij lange niet. We zijn niet slank genoeg, niet fit genoeg, niet slim genoeg, of belezen, of succesvol genoeg of rijk genoeg. Bij lange niet.

Al voor dat we overeind zitten in bed, voordat onze voeten de vloer raken, schieten we wel iets te kort, lopen we achter, zijn we aan de verliezende hand, of ontbreekt het ons aan iets. En tegen de tijd dat we ’s avonds naar bed gaan, is ons hoofd gevuld met alles wat we die dag niet rond hebben gekregen of gedaan. Vervolgens vallen we in slaap met die nare gedachten en… worden wakker met de illusie van tekort. Wat begint als een simpele uiting van een gehaast leven, of misschien zelfs moeilijk leven, groeit uit tot de grote rechtvaardiging voor een onvervuld leven.

Wanneer ik dit fragment opnieuw lees, begrijp ik plots volledig waarom wij naties zijn geworden die hongeren naar meer geluk. We hebben namelijk een groot tekort aan 'DANKBAARHEID'. Ooit las ik dat we ons gevoel van -schaarste- niet kwijtraken door te streven naar overvloed, maar door te kiezen voor een -gevoel van genoeg.

We hebben allemaal in elke situatie de keuze om een stap terug te doen en ons gevoel van schaarste los te laten. En zodra we dat gevoel loslaten, ontdekken we de verrassende waarheid van -genoeg. En met genoeg bedoel ik niet een bepaalde hoeveelheid van het één of het ander. ‘Genoeg’ ligt niet twee treden hoger dan armoede of een trede lager dan overvloed. Het heeft niets te maken met net voldoende of meer dan voldoende. Genoeg is helemaal geen hoeveelheid, daar gaat het eigenlijk niet om. Het is ‘een ervaring, een kader dat we zelf maken, een erkenning, de wetenschap dat er genoeg is en dat we genoeg zijn.

Dit gevoel van -genoeg- is aanwezig in iedereen en iedereen kan er een beroep op doen. Het is, naar mijn gevoel, een kwestie van je bewust zijn van, aandacht schenken aan, doelbewust kiezen voor een bepaalde manier van denken over je omstandigheden.

Het is ook niet onbelangrijk om te bekijken in welke mate het gevoel van schaarste een rijke voedingsbodem is voor onze innerlijke kwelduivels, waarover we het al eerder hadden. Het is pas door het schrijven van een aantal blogs rond dit thema, dat ik ben gaan beseffen hoeveel mensen, incluis ikzelf, zich laten inpakken door het idee dat iets -buitengewoon- moet zijn, voordat het ons gelukkig kan maken. Maar is dat zo?

Misschien meten we de waarde van wat mensen doen (en soms van hun hele leven) te vaak af aan de publieke waardering die ze krijgen. Met andere woorden, menselijke waarde wordt afgemeten aan bekendheid en bezit. Onze cultuur heeft weinig met onopvallende, gewone, hardwerkende vrouwen en mannen. In veel gevallen stellen we ze gewoon gelijk aan saai of – nog gevaarlijker – aan waardeloos.

Ikzelf heb het meest geleerd over de waarde van het gewone, van oudere mannen en vrouwen die of… iets traumatisch hadden meegemaakt, zoals het verlies van één of meerdere kinderen, geweld, het uit hun huis gezet waren…. Als ik hen in de praktijk vroeg naar de herinneringen die hen het meest -dierbaar- waren, bleken en blijken die telkens weer betrekking te hebben op gewone, alledaagse momenten. Die verzameling doodgewone momenten en hun herinneringen daaraan, zijn zo waardevol voor hen dat ze hopen dat hun kinderen en kleinkinderen later lang genoeg bij dergelijke momenten, en het geluk dat ze geven, stil zullen staan om er DANKBAAR voor te zijn.

Marianne Williamson, auteur van diverse boeken over spiritualiteit, zegt:

‘Geluk is wat we ervaren, wanneer we onszelf toestaan te beseffen hoe goed het leven in feite is.’

---

Donderdag 27 augustus 2026

Lieve lezer, misschien is dit niet meteen mijn grootste FLITS VAN INZICHT, maar het is alvast voor mij althans, een gezonde -wake up call- om opnieuw een meer bewuste plaats te geven aan DANKBAARHEID en het uitdrukken daarvan.

Zullen we opnieuw afsluiten met een kleine praktische oefening voor de komende dagen. Scrol eens door de foto’s van je smartphone en voel welke foto je vraagt om even bij hem stil te staan… kijk, geniet en voel… het moment dat je in verbinding bent met dankbaarheid. Je scrolt als het ware door de geschiedenis van de voorbije jaren.

Voel de dankbaarheid bij het zien van bepaalde mensen die er nu nog zijn, of net niet meer zijn, vakanties die je leuk vond, ontmoetingen met fijne mensen die je daarna nooit meer hebt gezien, een pracht van een zonsondergang, de gekte van spelende kinderen, misschien vind je zelfs nog een foto waarvan je vindt dat die foto jou siert… En heb je geen smartphone, dan heb je misschien nog wel fotoboeken, of dia’s waar je momenten zal ontdekken die je ontroeren van dankbaarheid. Zijn er dieren of mensen in je leven waar je dankbaar voor bent dat ze in jouw leven zijn… vertel het hen. Het vraagt soms wat moed om dat te doen, maar het zal hen en jou een gelukkig en dankbaar moment bezorgen.

sjamaancoach.be

riet@sjamaancoach.be